Jonge spelers brengen verhaal achter 9/11 op het podium

Op 11 september is het 25 jaar geleden dat de aanslagen in de Verenigde Staten de wereld veranderden. Voor een deel van de spelers van RJT Musicals zijn de beelden uit 2001 vooral verhalen uit het verleden, maar met de musical “Come From Away” ontdekken zij wat er in de dagen na de aanslagen gebeurde.

Een onverwacht verhaal
De repetities voor de musical zijn inmiddels begonnen. “Come From Away” vertelt het waargebeurde verhaal van Gander, een klein Canadees stadje waar na de aanslagen plotseling duizenden gestrande vliegtuigpassagiers terechtkomen. Nadat het Amerikaanse luchtruim wordt gesloten, moeten 38 vliegtuigen uitwijken naar Gander. Een dorp van zo’n 6.000 inwoners krijgt daardoor in één klap 7.000 extra mensen te verwerken.

‘Ik dacht: wat een rare film’
Het verhaal gaat niet over de aanslagen zelf, maar over wat er daarna gebeurt. Inwoners openen hun huizen, delen eten en zorgen ervoor dat de gestrande reizigers zich welkom voelen. Voor Vera (33) is 9/11 geen geschiedenis uit een boek. Ze was acht jaar oud toen de aanslagen plaatsvonden. “Ik kwam thuis van blokfluitles en in de keuken stond de televisie aan. Ik dacht: wat een rare film is dat. Maar hoe klein je ook bent, je merkt dat er iets niet klopt en dat er iets heel ergs is gebeurd.”

Beelden blijven hangen
Inmiddels werkt Vera zelf als stewardess. “Elke keer als ik aan boord stap, denk ik aan de aanslagen van toen. Ik kom veel in New York en ben ook naar het museum op de rampplek geweest. De beelden van toen blijven in je hoofd spelen. Die vergeet je nooit meer.” Voor Rachel (27) ligt dat anders. Zij was pas twee jaar oud toen de aanslagen plaatsvonden. “Ik heb het zelf niet meegemaakt. Mijn ouders hebben mij er later over verteld.” In de musical speelt Rachel Dolores, een passagier die onderweg is naar New York maar strandt in Gander. “De passagiers weten niet wat hen overkomt en raken in paniek. Tegelijkertijd ontstaat er een enorme saamhorigheid. Mensen gaan elkaar helpen. Een noodsituatie brengt mensen naar elkaar toe.”

‘Iedereen zet de schouders eronder’
Ferry (46) weet nog goed waar hij was toen het nieuws zich verspreidde. Hij was 21 en onderweg naar huis. “Iedereen was aangeslagen. Tegelijkertijd ontstond er een gevoel van saamhorigheid. We realiseerden ons dat dit een heel belangrijk moment was.” Ferry speelt de burgemeester van Gander. “Hij moet niet alleen duizenden mensen welkom heten, maar ze ook het gevoel geven dat het goedkomt. Dat vind ik echt knap.” Juist dat menselijke verhaal spreekt hem aan. “Zo’n gemeenschap zet de schouders eronder en gaat ervoor. Dat is het mooie van die saamhorigheid in zo’n angstige periode. Het is een verhaal van mensen die elkaar helpen als dat nodig is.”

Verhaal doorgeven
Onder leiding van regisseur Pepijn Jehee verdiept de groep zich naast de musical ook in de geschiedenis achter het verhaal. De spelers bekijken documentaires en oude nieuwsuitzendingen en praten met hun ouders over hun herinneringen aan 9/11. “Door deze voorstelling leren we als groep steeds meer over 9/11 en over de gebeurtenissen en veranderingen die daarna volgden”, vertelt Jehee. “We hopen dat we met deze voorstelling de verhalen doorgeven. Want als we willen begrijpen hoe de wereld er nu uitziet, moeten we ook blijven vertellen wat er toen is gebeurd.”

Verbondenheid vormt de rode draad van de voorstelling. “Gander was vijf dagen lang een soort miniwereld waarin iedereen samen was”, zegt Jehee. “Het mooie is dat je, ondanks alles wat er is gebeurd, vooral ziet hoe mensen voor elkaar klaarstaan. Ik hoop dat mensen met een goed gevoel naar huis gaan en denken: als we er voor elkaar zijn, wordt alles een stukje mooier.”