De liefde voor bloemen kreeg de 23-jarige Cheyenne van der Toorn van huis uit mee. “Mijn moeder is altijd aan het bloemschikken, dus ben ik opgegroeid met bloemen.” Inmiddels staat zij, als enige van haar vriendinnen met een eigen bedrijf, aan het roer van bloemenkiosk Flowerfriends aan de Patrijsweg in de wijk Vrijenban.
Een kiosk sinds 1994
Rijdend over de Vrijebanselaan is de bloemenkiosk niet te missen. Al sinds 1994 worden hier boeketten gemaakt. “Ja, het is alweer heel wat jaartjes geleden dat wij hier zijn begonnen”, vertelt Wilma Blokland. Samen met haar man Fred was zij tot 1 januari eigenaar. “Ik kom uit de bloemen, behaalde alle diploma’s en werkte 10 jaar in een tuincentrum met bloemen. Uiteindelijk wilden we wat voor onszelf gaan doen. Zo kwamen we in contact met de gemeente Rijswijk. Daar vroegen we of er een mogelijkheid was om een bloemenkiosk te beginnen in de wijk Vrijenban. Dat was een wijk in ontwikkeling. De eerste woningen stonden hier vanaf 1988.”
Ondernemersplan en Floriade-kiosk
In het bestemmingsplan bleek ruimte voor een kiosk. “We schreven ons in en maakten een ondernemersplan. Want er waren nog een aantal gegadigden met andere ideeën. Een videotheek en een koffiezaakje. Maar, toen zijn wij het dus geworden.” De kiosk zelf kwam van de Floriade in Zoetermeer. “Ik weet nog goed dat een grote kraan de kiosk kwam plaatsen. Iedereen was verbaasd maar reageerde heel positief want hier was nog niets. Nu moesten ze naar het centrum van Rijswijk of Delft. Ja, de mensen vonden het heel leuk dat hier een bloemenzaak kwam.”
Opbouwen vanaf nul
De eerste jaren stonden in het teken van pionieren. “Want we begonnen natuurlijk met een klantbestand van nul.” Elke ochtend werden in Naaldwijk verse bloemen gehaald en al snel ontstond er vraag naar boeketten, zowel van bewoners als van bedrijven in de wijk. Later kwamen daar onder meer rouwstukken bij.
Toevallige stageplek
Ruim vier jaar geleden kwam Cheyenne in beeld. “Het was eigenlijk heel toevallig, want we wilden weer een stagiair”, herinnert Wilma zich. “Mijn man moest bij een bedrijf bloemen bezorgen en liep de vader van Cheyenne tegen het lijf want die werkte daar. En die vroeg aan Fred of we wellicht een stageplek hadden voor z’n dochter. Zij deed een bloemenopleiding. Fred vertelde dat ze toevallig op zoek waren naar een stagiair. Dus het is gewoon een toevallige samenloop van omstandigheden.”
De klik was er direct en na haar stage bleef Cheyenne in de zaak werken.
Tijd voor pensioen
Voor Wilma en Fred brak het moment aan om te stoppen. “Mijn man en ik worden allebei dit jaar 65 jaar. En we hadden zoiets van willen we de zaak tot ons 67ste volhouden. We hebben het dan zeg maar 31 jaar lang gedaan met veel plezier. Maar vaak waren het wel lange dagen, soms wel zes dagen in de week. Dan denk je het is mooi geweest, we gaan met de kleinkinderen leuke dingen doen.”
Een eigen zaak op 23-jarige leeftijd
Cheyenne kreeg de kans om de kiosk over te nemen. “Thuis maakte ik veel boeketten met mijn moeder. Heel leuk. Ook op de middelbare school volgde ik de opleiding ‘Bloem, groen en styling’. Hierbij leer je boeketten maken, plantenkennis, kleuren combineren én klanten helpen.”
“Toch dacht ik op een gegeven moment: ik ga voor mezelf wat beginnen. Fred en Wilma gingen met pensioen en ik heb hier 4,5 jaar gewerkt. En toen hebben Fred en Wilma mij de kans gegeven om de zaak voort te zetten. Ik heb daar eerst nog over nagedacht en uiteindelijk heb ik er ja op gezegd. Want ik vond het wel een hele leuke en mooie uitdaging.”
Het ondernemerschap vraagt veel tijd. “Maar het is geen negen tot vijf job. Ik ben soms ook echt tot elf uur ’s avonds bezig om rouwstukken te maken voor de volgende dag. Maar het is wel heel dankbaar. Het maakt heel veel klanten blij. Het is inderdaad een lach en een traan. Ja, het is echt een heel mooie baan.”