Marjo neemt na vijf jaar afscheid van Streekdierentehuis ’t Julialaantje

Na vijf jaar vol katten, kittens, honden, slapeloze nachten en talloze schoonmaakbeurten komt er een einde aan het werk van Marjo bij Streekdierentehuis ’t Julialaantje. Per 31 augustus legt ze haar functie als beheerder neer en draagt ze het stokje over aan haar collega Frenzey. “Vijf mooie, zware maar ook liefdevolle jaren”, zo blikt Marjo terug op een periode waarin ze lief en leed met de dieren meemaakte.

Duizenden klusjes en slapeloze nachten
Het werk bestond uit veel meer dan alleen de verzorging van de dieren. “Heel heel veel wassen gedraaid en gevouwen”, schrijft Marjo, naast de vele kattenbakken, kamers en hokken die schoongemaakt moesten worden. Ook de honden werden dagelijks uitgelaten. Daarnaast kreeg Marjo regelmatig te maken met verwilderde katten die ondanks alles verzorgd moesten worden. “Aardig wat gebeten door de verwilderde katten die dan toch ook hun verzorging moesten hebben”, blikt ze terug.

Kittens die dag en nacht zorg nodig hadden
Een van de meest bijzondere, maar ook zware onderdelen waren de kittens die met de fles gevoed moesten worden. Marjo vertelt dat ze tientallen kittens dag en nacht naast haar baan heeft geflest. “Wat een feest was dat, die kleine bekjes happen naar een speentje ’s nachts om 03.00 uur”, zegt ze. Tegelijkertijd waren er ook moeilijke momenten, waarbij afscheid moest worden genomen van dieren die ondanks alle inspanningen te zwak bleken.

Nu tijd om voor zichzelf te zorgen
Na jaren hard werken in de gezondheidszorg en bij het asiel vindt Marjo dat het tijd is om voor zichzelf te zorgen. “Het zit erop ik ga nu voor mijzelf zorgen”, schrijft ze. Ze bedankt iedereen die het asiel de afgelopen jaren heeft gesteund met giften, lieve berichten en hulp. Vooral de reacties op oproepen voor dierenvoer raakten haar: “Dat heeft mij op de been gehouden en het positieve laten zien dat er ook mensen zijn die mee willen denken helpen en de verantwoordelijkheid nemen voor de dieren die op straat zijn gegooid of achter zijn gelaten.”

Met haar vertrek verandert er iets bij het asiel, maar Marjo hoopt dat de steun blijft. “Mensen heel erg bedankt en blijf het asiel alsjeblieft steunen, wij hebben jullie nodig en we doen het samen.”